Lucas eet (soms) stukjes

Woorden zijn overbodig

Pluizenbol geknipt!

Ik ben een beetje laat met deze log, maar mama was weer eens te druk om voor mij te typen! Ze moest afgelopen weekend weer eens wat voor haar werk doen en bijvoorbeeld gisteren avond moest ze zonodig een avondje met haar vrienden afspreken. Ze heeft me niet eens zelf in bed kunnen leggen, want toen moest ze al weg. Echt heel belachelijk, waar kan ik een klacht indienen? Maar goed, nu heb ik haar eindelijk weer zo ver dat ze dit berichtje voor me typt. Want ik wilde jullie even vertellen (en laten zien) dat mijn haartjes zijn geknipt… Mijn haar begon best wel een beetje lang te worden, maar met die krulletjes valt dat niet zo heel erg op (Mariekske en tante Marieke weten daar vast alles van). Maar ik begon nu toch best wel een matje te krijgen en erger nog aan de achterkant ging het vreselijk pluizen. Ik probeerde er elke dag nog wat van te maken met haarlotion, maar als ik net uit ben kwam, was ik echt een pluizebol! Mama zei dat het nog m’n nesthaartjes waren die zo pluizen en dat die er maar eens af moesten. Dus ik dacht, nou dan gaan we naar de kapper ofzo. Nou mooi niet dus. Mama heeft gewoon zelf de schaar gepakt en is gaan knippen. Ze wilde vroeger altijd kapster worden… Nou dat heeft ze geweten, want ik wil natuurlijk wel zien wat die schaar doet en dus draai ik steeds mijn hoofdje om. Het resultaat: Geen krullen meer en een hele hap uit mijn haar (links achter)! Mama heeft echt wel spijt, maar papa zegt dat haar ongeveer een centimeter per maand groeit. Ik hoop dat ie gelijk heeft, want dan krijg ik mijn krulletjes misschien snel weer terug. Kijk zo was het: En zo is het geworden: De voorkant is nog best oke:

Weekend

Tjonge ik ben afgelopen weekend maar weer druk geweest hoor! Zaterdagochtend was mannen-ochtend. Mama ging winkelen en dus kon ik met papa spelen. Heerlijk met de blokken en duplo gebouwd. Toen mama thuis was zijn we meteen op bezoek gegaan bij Jasper. Jasper is precies 1 jaar ouder dan ik. En Jasper heeft echt superveel speelgoed. Ik wist niet waar ik kijken moest, zoveel. Maar het allerstoerste wat hij heeft is een houten trein (met rails enzo) met een automatische locomotief. Ik snapte er niks van, dat treintje ging er gewoon vanzelf vandoor, zo maar het hoekje om en na even wachten kwam ie vanzelf weer terug! Echt helemaal geweldig. Ik heb zelf voor mijn verjaardag ook zo’n houten trein gekregen, maar nu wil ik natuurlijk ook nog zo’n automatische locomotief… Maar omdat ik zo druk was met spelen met Jasper zijn speelgoed (spelen samen met Jasper ging niet heel goed, want Jasper dacht dat ik ook een stukje speelgoed was ), heb ik mijn middagslaapje overgeslagen. Toen we weer thuiskwamen was ik echt heel moe, papa en mama dachten dat ik wel een gat in de dag zou slapen, maar niets was minder waar. Rond 1 uur werd ik wakker en ik wilde niet meer slapen totdat het een uurtje of half 4 was en ik tussen papa en mama in in het grote bed lag. Toen heb ik nog wel even een gat in de dag geslapen, ik werd pas om 9 uur weer wakker . Mama had helemaal spierpijn, omdat ik op haar plekje was gerold en zij dus niet meer goed kon liggen. Ze wilde me niet verleggen, omdat ze bang was dat ik wakker zou worden. Zondagochtend eerst uitgebreid met mama gebadderd en daarna met papa met de trein gespeeld. Nou ja, vooral papa heeft met de trein gespeeld en ik probeerde steeds alles weer af te breken. ’s Middags kwam Gerdi op bezoek, die bracht voor mij een houten puzzel mee. Met dieren, echt heel mooi. En mama was helemaal verbaasd dat ik nu niet meer alleen de puzzelstukjes eruit haal, maar ze ook al probeer terug te leggen. Met de nadruk op PROBEER! Dat is lastig hoor, al die stukjes lijken op elkaar…ik vind het voorlopig al goed als ze in de buurt liggen. Nou dat was mijn weekend, hoe was jouw weekend? Oh ja, nog vergeten te vertellen. Mama heeft de poll over op wie ik het meeste lijk stop moeten zetten, omdat papa de boel aan het sabboteren was! Hij logde op zijn werk steeds op een andere computer in, zodat ie op zichzelf kon stemmen… Nou dat heeft ie dit weekend geweten, want zaterdag kreeg ie voor straf te horen, dat ik net een klein Judithje ben en zondag werd hem verteld dat ik een kopietje van mama ben! Lekker Puh…

Rugdrager

Gisteren ben ik even met papa en mama gaan ‘winkelen’. Van mijn opa Kees en oma Jopie heb ik namelijk voor mijn verjaardag een rugdrager kado gekregen. Nou ja, ik moest hem wel zelf gaan kopen, want zo’n ding moet natuurlijk wel even gepast worden. Dat was dus gisteren. Eerst vond ik het helemaal niks …ik moest in een raar zitje gepropt worden en daarna allerlei gefriemel om alle riempjes dicht te krijgen…en warm dat het was in de winkel. Maar toen mocht ik bij mama op de rug hangen en dat was echt super cool! Ik was zelfs hoger dan mama en kon alles heel erg goed zien. Bij papa paste het ook allemaal precies en ik kon bij papa aan het haar trekken ! Toen hebben we wel 4 verschillende dragers uitgeprobeerd en uiteindelijk toch die 1e maar gekocht. Er zit ook een hele stoere zonnekap/regenkap op. Binnenkort zijn er vast wel een paar mooie foto’s van mij in rugdrager te bewonderen. Oh ja, ik ben inmiddels weer beter! En hier zijn de foto’s!

Logopedie

De hele week ben ik al ziek. Eten wil ik niet, of het komt er net zo hard weer uit als het er in gaat (of harder zelfs). En over m’n luiers zal ik jullie maar niet vertellen, want dat is echt te erg. Meerdere keren per dag moet ik in bad en ik heb 3 a 4 nieuwe outfits per dag aan! Woensdag ging het net zo. Tante Marieke kwam oppassen en dat heeft ze geweten. Ze heeft me 3 keer in bad moeten doen! En toen mama thuis kwam zei tante Marieke: ‘We hebben bijna geen tijd gehad om te spelen, we zijn alleen maar bezig geweest met eten, puin ruimen, baderen en slapen!’ Maar goed, donderdag ben ik dan toch maar naar de logopediste gegaan voor mijn ‘eetprobleem’. De logopediste heet Eme en ze is echt heel aardig voor me en dat terwijl ik er toch een behoorlijke puinhoop van heb gemaakt. Ik zal het je vertellen… Papa en mama waren goed voorbereid. Alle soorten eten waar ik problemen mee heb waren ingepakt. Evenals slabbetjes, spuugdoekjes en schone kleertjes. We waren nog geen 5 minuten binnen en alleen nog maar aan het praten over hoe het eten en drinken tot nu toe was verlopen of ik kots zomaar ineens mijn hele fruithapje van die ochtend uit. Over mama heen! En die had geen schone kleren bij zich, hihi. Nou dat luchtte aardig op en terwijl iedereen in rep en roer was om de boel weer een beetje op te ruimen, kon ik de kamer even verkennen. Toen iedereen weer rustig op z’n plekje zat, maakte mijn buikje ineens een raar geluidje en jawel hoor…een hele luier vol! En wat was mama vergeten? Precies, luiers en doekjes. Gelukkig waren we op de kinderafdeling van het ziekenhuis en kon Eme snel even wat regelen. Nou dacht ik, als die luiers enzo hier gratis zijn, dan moet ik daar maar even gebruik van maken. Binnen 5 minuten heb ik dus nog zo’n luier weten te produceren. Toen vond ik het voorlopig wel genoeg en wilde ik me wel even concentreren op datgene waar ik voor kwam…stukjes! Mama was al bang dat ik me hier als een voorbeeldig kind zou gaan gedragen en ineens wel stukjes zou eten. Maar ze kon opgelucht ademhalen, ik heb een keurige demonstratie gegeven van wat mijn probleem is. Eme was onder de indruk! En het resultaat? Voorlopig helemaal geen stukjes meer in m’n eten (YES! ), maar het eten wat steviger maken met bindmiddel. En…ik mag gaan ’spelen’ met brood en fruit. Gewoon thuis aan tafel. Niet eten, maar gewoon voelen en ruiken enzo. En Eme zei dat ik er best een kliederboel van mocht maken (dat heb ik onthouden!). Dus volgens mij gaat het best leuk worden. Ik mag die Eme wel…

Laatste dag KDV

Gisteren, 28 februari, was dan toch echt mijn laatste dag op het kinderdagverblijf Small Society in De Bilt. Ik woon al een half jaar niet meer in Bilthoven, maar toch bracht mama mij 2 dagen in de week naar De Bilt. In Leidsche Rijn was namelijk nog geen plekje voor mij op het KDV. Dat is er nu trouwens nog steeds niet, maar vanaf nu komt Maria 2 dagen per week op mij passen. Dat is wel heel fijn, want dan hoef ik niet steeds zo lang in de auto te zitten. Maar het is wel jammer dat ik niet meer met mijn vriendjes en vriendinnetjes van Blauw kan spelen! Omdat het mijn laatste dag was en omdat ik jarig was geweest hebben we natuurlijk een klein feestje gebouwd. Papa en mama hadden voor elk kindje een traktatie gemaakt…een luchtballonetje met daarin rozijntjes en een mini-boekje! Samen met de andere kindjes gingen we muziek maken. Ik met de tambourijn en Philippe met de sambaballen! Oh ja, ook vandaag was ik nog niet helemaal de oude, hoor! Vandaar de ietwat suffe blik in m’n oogjes. Er was een mooie muts voor mij gemaakt…maar nee, ik hou nog steeds niet van ‘dingen’ op m’n hoofd! En toen moest ik toch echt afscheid gaan nemen van mijn juffies Ilse en Monique. Ik heb het echt reuze naar mijn zin gehad bij jullie en ik zal jullie heel erg gaan missen. Daaaag lieve kindjes van Blauw.

Foto’s Verjaardag

Hier zijn een paar foto’s van mijn verjaardagsfeestje op 26 februari. Ik was ziek en dus zijn er niet heel veel foto’s gemaakt, maar zo kunnen jullie toch een beetje meegenieten. Er zijn ook filmpjes gemaakt, maar of die hier ooit nog komen te staan…

Moet ik nu echt mijn verjaardag vieren? Het is bijna niet te zien, maar hier heb ik net de mooie loopfiets met kar uitgepakt. Gerco de Bouwer kijkt, hoe mijn reactie is. Nou ik kan je vertellen dat ik er helemaal van opleefde! Op mijn verjaardag zelf, 27 februari, voelde ik mij nog niet veel beter. Maar ik moest en zou toch echt even met loopfiets met kar en blokken spelen. Kijk, het lijkt wel of die kar speciaal gemaakt is voor deze blokken!