ff bijkletsen…

Tsjonge zeg, aan die moeder van mij heb ik ook niks! Het enige wat ze moet doen is af en toe mijn verhaaltjes intypen en zelfs dat is haar teveel moeite … het regende klachten de afgelopen week, van mensen die mijn weblog hadden bezocht en geen nieuwe log konden vinden. En iedereen maar vragen naar de nieuwe bril van papa. Mama zegt dat ze te druk was geweest (met mij) en ook geen tijd had gehad om de foto’s op de computer te zetten. Wat een onzin! Maar om te beginnen…een foto van papa met z’n nieuwe bril. Hip, toch? Al een heel aantal weekenden geleden zijn opa Cees en ome Heino bij ons geweest om te beginnen met de aanleg van de tuin. Ik wilde ook wel helpen, maar dat mocht natuurlijk weer niet. Dus ben ik maar de hele dag voor het raam gaan staan om te kijken of alles goed gaat. Na dat weekend heeft papa nog heel veel avonden en dagen in de tuin gewerkt en nu is het wel al heel ver af. De bestrating ligt bijna overal en we hebben ook al een paar bloemen in de tuin! Nu het gras nog en dan kan ik echt de tuin in. Als het nu mooi weer is, mag ik met mama naar buiten in de tuin, maar dan moet ik in mijn stoel of kinderwagen blijven zitten, omdat anders mijn broek en schoentjes vie worden … vind ik ook onzin. Maar nu ben ik toch maar hard aan het oefenen om te lopen, want dan mag ik tenminste zelf de tuin in! Met Pasen heb ik een druk weekend gehad. Eerst naar opa Kees en oma Jopie die in een vakantiehuisje bij Eindhoven in de buurt zaten. Dat was wel heel erg gezellig, alleen was het weer niet zo heel erg mooi, dus ik heb alleen maar een klein wandelingetje met opa en oma gemaakt vlak voor het slapen gaan. En omdat we toch bij Eindhoven in de buurt waren, zijn we de dag erna op bezoek gegaan bij Fenne (Fenne is een paar uurtjes jonger dan ik en mijn papa kent haar papa van vroeger van school). Dat was natuurlijk weer dikke pret. Fenne heeft ook heel erg leuk speelgoed en bijna alles anders dan dat ik heb. En ik heb goed gekeken naar hoe Fenne los kan staan, zodat ik dat nu ook beter kan. Ben benieuwd of Fenne nu inmiddels wel al kan lopen. En alsof dat allemaal nog niet genoeg was voor in 1 weekend, zijn we daarna naar opa Cees en oma Marijke gegaan. Daar was het op zondagmiddag (uitgesteld vanwege de regen) tijd om paaseieren te zoeken. Mama had gedacht dat ik nog een beetje te klein hiervoor zou zijn, maar dat was dus niet waar! Ik heb mama’s genen voor het vinden van paaseieren, want ik had in een mum van tijd de hele tuin leeggeroofd! En toen kwam opa met een bakje waar ik alles in moest doen…dacht het niet…ik heb het gevonden, dus dan is het van mij (ook mama’s genen heb ik me laten vertellen). Kijk dit was een deel van de buit! Ik ben er inmiddels wel achter dat je die dingen niet te lang in je handen moet houden, want dan wordt het echt een smerige boel. En ook dat ik helemaal geen chocolade lust! Over eten gesproken, dat gaat steeds beter. Mijn eten hoeft niet echt meer gepureerd, ik lust het ook als het fijngeprakt is. En stukjes banaan en druiven (zonder velletje en pitjes) gaan er zo in z’n geheel in. Evenals koekjes (vooral Nijntje-koekjes) en frietjes. Het enige waar ik wat moeite mee blijf hebben is brood…niet met en niet zonder korstje…niet met en niet zonder boter…niet met en niet zonder pate, jam of noem maar op. Het gaat er gewoon niet in. Maar we blijven oefenen. Verder lust ik eigenlijk alles wel, maar chicken tonight (alle smaken) is toch wel mijn favoriet. Inmiddels heb ik ook mijn eerste woordje al gezegd, sterker nog ik zeg dat woordje de hele dag, omdat het zo mooi is! Nijntje….Nijntje…Nijntje! Mooi he! Als ik ’s ochtends wakker word en papa of mama komt mijn kamer in, dan zeg ik: Nijntje! En als ik met mama ergens ben ik zie een Nijntje, dan zeg ik ook: Nijntje! Vaak duurt het dan nog wel even, voordat mama door heeft, waar ik een Nijntje gezien heb, maar uiteindelijk weet ze het te vinden. Ik kan ook wel andere woordjes: Bah en Mama en Papa. Maar volgens het consultatiebureau tellen Mama en Papa niet. Dus het is maar goed dat ik iets anders had uitgekozen als 1e woordje, anders had het helemaal nog niet geteld. Op het CB hebben ze me weer gewogen en gemeten. Ik weeg nu 11,2 kg en ben 77 cm. Wat minder hard aan het groeien dan eerst, dus ik ben nu wat onder de middellijn. Maar mijn lengte en gewicht zijn perfect in verhouding, dus ben ik helemaal goedgekeurd! Helaas moesten ze me nog wel even pesten en 2 (!) prikjes geven. 1 in mijn arm en 1 in mijn been. En van die ene kan ik ook nog eens vlekjes gaan krijgen! Gelukkig mocht ik na afloop nog even met mama op bezoek bij Nienke en Jasper. Jasper krijgt al heel binnenkort een broertje of zusje en wij moesten nog even iets terugbrengen, dat we geleend hadden. Weer leuk met Jasper gespeeld, hij heeft me maar 1 keer geslagen, 3 keer geduwd en 2 keer gezoend. En ik heb het prima naar mijn zin gehad! Nu ben ik dus hard aan het oefenen om te gaan lopen en ik zal jullie op de hoogte houden.

Papa heeft een nieuwe bril

Papa moest al heeeeeel erg lang een nieuwe bril hebben en die zijn we vanmiddag gaan kopen. We hebben een hele hippe flitsende designer bril uitgekozen. Kan ik me tenminste weer met papa op straat vertonen ! Maar die brillenwinkel was echt stoer…ze hadden een speelplekje voor mij met leuke speeltjes. Mama had me daar even neergezet en binnen 5 minuten vond ze me spelend op de grond met een kinderbrilletje wat ik ergens van een plankje gepakt had, hihi! Nou ik heb even rondgesnuffeld en mocht ik over een jaartje of wat toch echt een brilletje nodig hebben, dan zitten er wel wat mooie brillen tussen. Over 2 weken is papa z’n nieuwe bril klaar en dan zet ik wel een foto van hem met z’n nieuwe bril op mijn weblog.

logopedie (vervolg)

Donderdagochtend hadden we weer een afspraak bij Eme. Sinds de eerste keer dat ik daar was geweest hadden papa en mama alleen maar telefonisch contact met haar gehad. Ik dacht al dar ze me vast niet meer wilde zien, omdat ik er zo’n puinhoop van had gemaakt. Maar ik mocht toch nog een keertje komen om 8 uur ’s ochtends! Dus moest ik op tijd opstaan om in bad te kunnen en toen ik beneden kwam werd ik meteen in mijn jasje gehesen. Protest, dus! Want hoezo jasje aan en weg? Waar is mijn ontbijt dan? Nou dat moest ik dus bij Eme eten, maar het duurde even voor ik snapte dat dat de bedoeling was. Bij Eme heb ik eerst een boterham gegeten. Of in elk geval een poging tot gedaan. Ze vond dat ik al wel erg vooruit was gegaan…er gingen in elk geval stukjes naar mijn mond, maar ze had al snel door dat ik op die stukjes boterham helemaal niet kauw, maar sabbel tot ze zacht genoeg zijn om zo door te slikken . Betrapt! Nu mag ik dus alleen nog maar korstjes van een boterham krijgen en die zijn veel lastiger! Daarna nog even een demonstratie gegeven van wat ik doe als iemand probeert iets in mijn mond te stoppen (hoofd wegdraaien en lippen strak op elkaar) en toen ik eindelijk aan mijn echte ontbijt mocht beginnen (pap) had ik geen honger meer. Nog wel een stukje soepstengel gegeten en ook daar zag Eme dat ik niet echt mijn best doe om te kauwen…wel een beetje, maar niet genoeg. Al met al hebben we dus wel veel vooruitgang geboekt, het kokhalzen en overgeven is voorbij, maar echt veel stukjes gaan er nog niet in. Maar we blijven gewoon doorgaan zoals we deden, spelen met banaan en brood enzo en het eten zonder stukjes wat dikker maken. Het enige verschil is dat ik dus alleen nog maar korstjes brood mag eten, maar dan wel met iets erop, smeerkaas of pate. De eerste ervaringen met de korstjes met smeerkaas en pate heb ik al. Die korstjes eet ik niet en smeerkaas en pate vind ik maar raar smaken, maar met name de pate kan je geweldig goed uitsmeren over de hele tafel (dekt goed dat spul). Helaas zijn er geen foto’s gemaakt …